Azərbaycan Respublikasının Prezidenti cənab İlham Əliyev tərəfindən iqtisadiyyatdan təhsilə, səhiyyədən sosial sahəyə qədər aparılan islahatların təməl məqsədi xalqın rifahını yüksəltmək və dövlət mexanizmini təkmilləşdirməkdir. Lakin icra prosesində bəzi rəhbər şəxslərin yanaşması bu islahatların ruhuna kölgə salır.
Mövcud problemlərin qısa mənzərəsi:
Subyektiv Kadr Siyasəti:** Təcrübə göstərir ki, bir quruma yeni rəhbər təyin olunan kimi, dərhal öz “komanda”sını formalaşdırmağa başlayır. Bu prosesdə illərin təcrübəsinə malik, işini bilən peşəkar kadrlar heç bir ciddi əsas olmadan sıradan çıxarılır və ya ixtisara salınır.
Vətəndaş Narazılığı: Peşəkarların təqsiri olmadan iş yerlərini itirməsi təkcə fərdi faciə deyil, həm də xalqın dövlət qurumlarına olan inamının sarsılmasına, ciddi sosial narazılığa gətirib çıxarır.
İşçi Heyətindəki Psixoloji Gərginlik: Dövlət müəssisələrində çalışan kadrlar arasında belə bir qənaət formalaşıb: *”Necə çalışmağımdan asılı olmayaraq, rəhbər dəyişən kimi mən də gedəcəyəm.”* Bu düşüncə işçilərin motivasiyasını tamamilə məhv edir.
Mənimsəmə və Məsuliyyətsizlik: Geclə-tez işdən çıxarılacağını düşünən kadr, işinə ürəklə yanaşmır. Daha acınacaqlı hal isə budur ki, bu qeyri-müəyyənlik mühiti bəzi yerlərdə dövlət əmlakına qarşı laqeydliyə və “nə qədər imkan var, mənimsəyim” psixologiyasının yaranmasına zəmin yaradır.
Nəticə olaraq:
“Şəxsi komanda” layihəsi faktiki olaraq peşəkarlığı sıradan çıxaran bir mexanizmə çevrilib. Bir çox mütəxəssis ümid edir ki, kadr islahatlarında şəxsi sadiqlik deyil, dövlətə sadiqlik və peşəkar bacarıqlar əsas meyar kimi bərpa olunacaq.
Babayolu.az 
